Ik ben met Hans Kuijpers de uitdaging aangegaan om minimaal 3 foto's per week hier te plaatsen. Heb je behoefte een reactie te geven? Mail of whatsapp Bekijk ook eens het eerste deel De uitdaging

18 Juni 2013

 

Het slimme schaap en de morosofie. Het is 10 uur geweest en ik ben onderweg naar een klant. In mijn ogen heeft hij de verkeerde beslissingen genomen en ik zal proberen hem daar vandaag van af te brengen. Waarom denk ik dat ik het beter weet? Wat weet ik meer dan hij? Ik dwaal af naar een stagiaire van het vmbo. De leerlingen van het VMBO doen een snuffelstage en mogen in een week proeven aan de “echte” wereld. Sinds een paar jaar staan wij bekend als een ICT bedrijf waar je direct leert te programmeren en waar ze leuke dingen met computers doen. Regelmatig komt er dan ook een jongen met hele hoge verwachtingen binnen gelopen en probeert met ICT termen aan te geven dat hij wel weet waar hij het over heeft. Zo ook deze stagiaire. Ik laat ze in hun waarde. Aan het eind van de week zijn ze meestal weer terug in de harde werkelijkheid. Wat is er dan in zo'n week gebeurt. We maken ze bewuster van hun onwetendheid. Als je weinig weet, kun je ook niet weten wat je niet weet. Na zo'n week weten ze dat er veel meer is dan ze eerst dachten en gaan ze beseffen dat ze nog lang niet alles weten. Onderwijs is dus bedoeld om mensen bewust te maken van hun domheid. Er is een woord voor, morosofie. Hoe dommer je bent, hoe slimmer je jezelf vindt. Het was mooi weer. Ik was wat aan de vroege kant en stopte bij een weiland. Ik zag haar liggen in het gras. Ze moet zichzelf wel heel slim vinden.

17 Juni 2013

Ze is de tachtig gepasseerd en heeft het nu moeilijk. Enige tijd geleden heeft ze te horen gekregen dat de landing is ingezet. Hoelang ze nog kan zweven is haar en ons nog niet duidelijk. Ik heb me verbaasd over haar levenslust. Ze wil nog zo graag bij ons blijven. Haar leven had tot voor kort een prima kwaliteit van leven. Beter gezegd het ging nog prima. Niet zo snel en met steeds meer moeite, maar tevreden. Op afstand bekijk ik deze levenslust en hoop dat ik deze dan ook nog mag hebben, alhoewel het deze daling niet draaglijker gaat maken. Wachtend bij haar flat waar ze op de zevende etage een mooi uitzicht heeft genoten van haar stad zie ik een welbekend bord ondersteund met palen om iets te vertellen over het bouwsel wat er achter te zien is. Ik heb de voorkant nog niet gelezen en ik ga het ook niet doen. Er zou op kunnen staan: Hier woonde ze, maar het kan niet meer. De palen bij het bord symboliseren de medische ondersteuning om de landing zo zacht mogelijk te laten zijn.

16 Juni 2013

Tussen de laatste twee woningen in onze straat is een klein groenstrook niemandsland. Het eindigt bij een sloot. De plantsoenen dienst van de gemeente maait het stukje niet helemaal. Dan krijg je mooi hoog gras. De ideale plek voor deze Libellen.  Het is behelpen. Maar met een zoomlens kun je toch heel dicht bij een Libelle komen. De blauwe kleur krijg ik niet goed naar voren. De groene kleur is nog vroeg lente groen. 

11 Juni 2013

Ik denk wel eens, ik ben toe aan een midlifecrisis. Nu ik de veertig gepasseerd ben moet deze crisis wel haast bij de voordeur staan. Toch merk ik er nog niets van. Ook om mij heen is er nog weinig te merken van deze vorm van crisis. Veel van mijn mannelijke kennissen zijn in dezelfde leeftijd of al net iets ouder. Hier en daar zou ik wel een Harley Davidson verwachten of en tweede leg. Ik word er onzeker van. Het moet ook voor de partners lastig zijn. Niets zo erg als de pijn men vreest. Deze uitgestelde crisis blijft natuurlijk wel boven de markt hangen. Misschien geeft het dames hoop. Van uitstel komt afstel, toch? Ik zou er maar niet te veel op hopen. Vanavond ga ik eerst eens kijken op marktplaats voor een stoer leren motorjack. Dan moeten we rijlessen regelen. Ook weer de boeken in om alle verkeersborden te herkennen.... Wat een gedoe. Eigenlijk hoop ik een beetje op afstel. Intussen gewoon lekker saaie plaatjes maken.

 

6 Juni 2013

Kent u Karin, Kristel en Kathleen? Eigenlijk is het nu Karin, Kristel en Josje. Na de formatiewisseling zijn ze zichzelf K3 blijven noemen. Ze zingen. De doelgroep is drie tot zes jaar. Naast het zingen zijn er ook DVD's uitgebracht met korte sketches, die voor dezelfde doelgroep zijn bedacht. Het blijkt echter dat de doelgroep wat breder is dan de drie tot zes jarigen. Tijdens de vakantieritten is er de DVD-speler achter in de auto, waar dit uit den treure wordt herhaald. De oudste dochter zit dan met een glimlach rond de mond naar deze DVD's te kijken. Zij is dan inmiddels de leeftijd van tien jaar ruim gepasseerd. Maar even terug op dat zingen. Wanneer dit zingen ondersteund wordt met beeldmateriaal is het voor de vader ook beter te verteren. Ik tel mijn zegeningen. Ik hoor nooit meer de muziek van K3. We zijn het, denk ik, ontgroeid. En of de DVD's niet meer meegaan naar Frankrijk moeten we nog zien. Gelukkig heb ik mijn eigen 3K.

5 Juni 2013

Ik ben nu al een paar dagen water sproeiers tegen gekomen. Wanneer ik thuis de shop in de grond zet heb ik na 10 centimeter een natte grond. Toch vreemd dat niet overal in ons land even veel water is gevallen. Zelf houd ik niet zo van regen maar voor de gewassen is het wel bevorderlijk. Onze vakanties zijn vaak in de wat warmere delen van Europa. Met name Frankrijk is een van de favorieten. We hebben meestal van te voren een gebied uitgezocht en in ieder geval één camping besproken. Als we na zo'n lange rit dan in de buurt van de bestemming komen dan kijk ik altijd naar de lokale begroeiing. Wanneer deze heel groen is weet ik dat we niet zo lang op deze eerste plek zullen staan. De begroeiing is niet voor niks zo groen.

4 juni 2013

Wat een mooie dag. Bij het openen van de gordijnen weet ik het al. Het scherpe licht van de ochtend zon knalt naar binnen. Even de ogen samenknijpen en dan kijk ik naar boven of deze zon nog gehinderd gaat worden door wolken. Zo te zien niet. Ik vul de auto en ik neem de camera mee. Na al het geklaag over het weer wil ik een foto van het mooie weer. Vanmiddag moet ik de afsluitdijk over en dat heeft mij in de afgelopen jaren nog wel eens wat mooie plaatje opgeleverd. Halverwege de dijk is een tankstation. Ik ben nog vroeg voor mijn afspraak en de zon spiegelt mooi op het water. In de verte zie ik een driemaster. Samen met de spiegeling best wel een zomers gevoel. De driemaster is eigenlijk wat te ver uit de kust en met welke lens ik ook probeer het blijft een klein bootje. Ik stap weer in de auto en tot aan mijn afspraak zie ik niets wat waard is om even te stoppen. Ik rijd Sint Pancras binnen. Net voor mijn reisdoel moet ik wachten voor de trein. Ik kijk om me heen en ik zie een bord hangen. Ik begin te lezen en ik vindt het leuk. Lees zelf maar.

31 Mei 2013

Ik heb een paar ambities. Een ervan is het hertalen van een bepaald nummer. Een paar jaar geleden zong Alicia Keys een nummer Empire State of mind. Het ging over New York. Een mooie meid met een mooie stem samen met een rapper die samen een opzwepend nummer ten gehore brachten over de stad New York met zijn onbegrensde mogelijkheden. Ik zag het voor me. Een Friese zangeres met dito rapper die een ode brachten aan … Ja dat was de eerste vraag. Over welke Fryske stad moest het gaan. De Jouwer, Ljouwert of om Drachten, Heerenveen of Sneek. Om Dokkum maar direct te schrapen. Na een tijdje was daar de eureka. Het is Fryslân geworden. Dat geeft gelijk meer ruimte voor chauvinisme. Het is alweer een jaar geleden dat ik dit bedacht en een paar pogingen om naast de titel ook nog een couplet te schrijven leverden tot nu toe niets op. Tot vanavond. Ik had mijzelf maar eens een wiskey in geschonken. Het begin is er. Maar er moet nog wel behoorlijk aan geschaafd worden. Ik hoop ooit nog eens de Friese versie te horen van Empire State of Mind, Reit Rêst en Rûchte.

26 Mei 2013

Mag ik bitneuken zeggen? Op het eerste gezicht is het een vulgair woord. Maar is dat ook zo? Als je een woord gebruikt wil je daar mee iets duidelijk maken. Je geeft informatie. Maar hoeveel informatie geef ik met dit woord? Is er iemand die weet wat het betekent?  En als die er is heeft die ook een beter woord om uit te leggen wat ik er mee bedoel. Vanmorgen deed ik een rondje op skeelers en mijn gedachten gaan dan alle kanten op.  Vaak gaat ze niet over wat ik  moet maar wat ik nog wil. Kort gezegd, plannen maken. Ik probeer wel eens uit te leggen wat voor vak ik heb en wat ik doe. Ja ik automatiseer. Maar hoe? Op meerdere niveaus, Aan de ene kant met een hoge abstractie maar aan de andere kant ook heel klein en diep. Om dat laatste goed uit te kunnen leggen moet ik te technisch worden. Omdat ons bedrijf klein is zit een medewerker op meerdere  disciplines. We hebben binnen ons bedrijf elk onze expertise maar we overlappen elkaar hier en daar ook een beetje. Dat geeft onze klant het vertrouwen in continuïteit. Op een vlak overlappen de techneuten bij ons allemaal volledig. Ja hoor Bitneuken.  Voor diegene die niet weet wat we hier mee bedoelen is op het niveau van eenen en nullen begrijpen waarom iets werkt zoals het zou moeten werken. Het eerste deel van de term is hiermee wel verklaard maar waarom dan de keuze voor het tweede gedeelte van begrip? Ik denk dat elke technische automatiseerder het dierlijke instinct heeft elke keer weer tot bit niveau alles te begrijpen en daarbij heel veel plezier kan beleven wanneer je tot dit diepe niveau bent door gedrongen. Heb je een betere term? Dan hoor ik dat graag.

 

24 Mei 2013

Ik ga mij van nu af aan nergens meer druk over maken. Dit moet je lezen als een goed voornemen op een van de eerste dagen van een nieuw jaar. Ik weet dat het moeilijk word maar het voornemen is de eerste stap. Hoe kom ik tot deze gedachte. Eigenlijk is het een afsluiting van de week en een ordinaire rekensom. Het is vrijdag rond half zes en ik denk de week even over. We hebben net even de prognoses van de komende maanden doorgenomen en er staan geen spectaculaire projecten op stapel. Het stemt me op dat moment even somber. De afgelopen tijd heeft mijn schoonmoeder een zware klap te verwerken gekregen wat betekent dat ze niet weer terug kan naar haar flatje. Ze woont er al weer vele jaren en ik heb mee mogen helpen haar daar heen te verhuizen. Toen vond ik dat al een stap terug. Van een leuk huisje met een prettige tuin naar een flatje. Nu moet zo van de flat naar een woning met zorgondersteuning. Ze is tachtig. Een respectabele leeftijd maar in de huidige tijd ook weer niet heel oud. Zelf ben ik 36 jaar van deze leeftijd verwijderd. Dat is dichter bij de tachtig dan vanaf mijn start in het leven. Ik wil nog graag 36 jaar genieten zoals ik de afgelopen tijd heb genoten. Als je er vanuit gaat dat bij de tachtig de meeste vut er wel zal zijn blijft er hooguit nog 30 jaar knallen over. De eerste elf jaren van die dertig hebben we de zorg nog van onze jongste dochter. Dan blijven er nog twintig jaar over waar in het moet gebeuren. Dan wil je je toch nergens meer druk over hoeven maken. Oh ja,vandaag zijn we 18 jaar getrouwd. Daar plak ik zo nog 36 jaar aan vast.

  

23 Mei 2013

Ik loop op het korfbalveld en de wedstrijd moet nog beginnen. De tegenpartij is zich al druk aan het inschieten en ik pak mijn camera er bij. Ik maak alvast wat foto's. In tegenstelling tot de weervoorspellingen is het prachtig helder en zonnig weer.  Ik was er al vanuit gegaan dat ik de paraplu mee moest nemen. Even later komt een jongen van de tegenpartij naar mij toe en vraagt of de foto's die ik klaarblijkelijk ga maken ook op de website komen. Ik vertel hem dat ik van de tegenpartij ben en dat de foto's misschien wel op de website van ons komen te staan. Dat vindt hij jammer. Ik voel zijn teleurstelling en vraag of hij foto's van hemzelf leuk zou vinden. Hij vertelt me dat er wel vaker foto's worden gemaakt maar dat hij er nog nooit iets van gezien heeft. Hij gaat verder met het inschieten en ik realiseer me dat het een kleine moeite is een selectie van zijn foto's door te mailen.  Ik loop op hem toe en tik hem op zijn schouder. Ik wil wel wat foto's naar je mailen zeg ik, maar dan moet ik je email adres even hebben. Hij spelt mij een vrij lang email adres en ik herken niet direct de samenhang van de letters. Hij is een beetje getint en dat zal dan ook wel invloed hebben op zijn naam. Ik ga zitten en bekijk nog eens rustig de naam en zie urbanterrorgamer@... Ik hoop dat het niet op de lijst van AIVD staat. 

22 Mei 2013

Een drukke week. Veel avonden een snelle hap. Af en toe toch nog een behoorlijke maaltijd. En dan snel in de auto naar Paradiso. Dit stond al een tijdje op de rol, maar als het dan zover is moet je nog snel ook. We staan vanavond zowaar op de gastlijst. Ik ben nog niet eerder in Paradiso geweest. Wel in de Melkweg. Het was toen een mooi concert van Joe Jackson toen. Je staat echter hutje mutje en na een uur weet je niet meer hoe je moet staan. Jaloers kijk je naar boven waar mensen lui over een leuning hangen. Ik ben benieuwd hoe dat in Paradiso is. We rijden Amsterdam binnen en we volgen onze TRUUS, Trafic Routing User Utility System, onder een andere naam beter bekent als Tomtom. We komen op de Marnixstraat en volgens mijn mede passagier komen we vanzelf een bordje met Q-Park tegen. Dat was volgens haar vorige week ook zo. Dan kom ik op het punt dat ik volgens de verkeersborden niet verder door mag rijden en ik sla maar rechts af. Om het gevoel van rechtdoor rijden vast te houden ga ik gelijk weer links en ik mag daarna alleen nog weer rechts. We zitten weer op dezelfde straat als zonet. Ik kijk naar mijn mede passagier en ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat zij vorige week gewoon rechtdoor gereden is waar ik de verkeersregels heb toegepast. Een paar honderd meter verder het bordje van Q-Park. Het hele verhaal klopt weer. In straffe pas lopen we door Amsterdam. We zijn het er over eens. Amsterdam is een mooie stad. Hier zouden we beide best een paar jaar kunnen wonen. En elke maand een keer naar Paradiso of de Melkweg. Om de rest van cultureel Amsterdam nog maar te vergeten. Na een prachtig concert en een stijve rug rijden we in een goed uur weer naar huis.  Je hoeft er niet te wonen om er af en toe van te kunnen genieten.

18 Mei 2013

Ik zit boven achter mijn pc en ik heb net een ontboxing gedaan. Ken je dat? Het uitpakken van een doos waar een nieuwe aankoop in zit. Dit moet je dan filmen en dan zet je het filmpje op youtube. Zover ben ik niet gegaan. Een paar jaar geleden ging ik naar een goede klant van mij. Op zijn kantoor stond een doos met een professionele flitsset. Ik kon me niet indenken dat hij deze vaak zou gaan gebruiken. Mijn enthousiasme voor deze set bracht hem op het idee om mij er maar een tijdje me te laten spelen. Dan zou ik hem later instructies kunnen geven bij het gebruik er van. Na een jaar heb ik hem terug gebracht. Het was me goed bevallen, maar de set was niet van mij. Vandaag mijn grote dag. We zijn naar Urk gereden en heb mijn eigen setje gekocht. Ik heb er voor mijn doen wat te kort omheen gelopen. Meestal ga ik bij de aanschaf van boven de honderd euro meerdere maanden op zoek naar de beste keus onder het motto: bezit van de zaak is het einde van het vermaak. Nu moet ik hier bij wel aantekenen dat ik er al een jaar over nadenk. Tot zover mijn impulsiviteit. Eerst even een kleine test, een glas wijn. De symboliek ervan heb ik met mijn dochter besproken. Vandaag verdrinken we even een klein beetje de ellende om ons heen. Zij mag dat doen met een Jillz.

 

 17 Mei 2013

Ja ik ben weer opnieuw begonnen. De lijst werd te lang daardoor duurde het even voordat de pagina op het beeldscherm werd getoond. Onderzoek heeft uitgewezen dat een pagina binnen twee seconde geladen moet zijn anders surft men naar de volgende. Dan ga ik daar dan ook maar rekening mee houden. Druk hier voor het eerste deel: De uitdaging